با لهجه ی دلنشین خود، اینجا کوه
تک بیت بلند آبشاری را
با شوق برای دره می خواند.
ای در بغلم، دو کنده ی زانو!
یک دره کنون منم سراپا گوش
بر دامن سبزِ جنگلی انبوه.