. __

با نوک مداد

روی گونه ی سپیدِ کاغذی

نقطه ای گذاشتم.

نقطه؛ خط

و خط

خطوط می شود.

 

زیر تازیانه ها

                 نمی توان

                              ترانه ساخت.

زیر تازیانه ها، نمی توان سرود خواند.

 

دشتِ بیکرانه ی نیاز من!

در خجالتم؛ از این نهال کوچکی

که

در تو کاشتم.